o szczeniaka lub kociaka, ona spędzała godziny oglądając programy o gadach i czytając książki o największych wężach świata.
Na jej szesnaste urodziny ojciec postanowił dać jej wyjątkowy prezent: przyniósł do domu młodego żółtego pytona.
Wąż był wówczas jeszcze dość mały. Camilla z łatwością mogła go nosić na rękach; czasami owijał się wokół jej nadgarstka i pozostawał tam, niemal nieruchomo, przez długi czas.
Nadała wężowi imię Dorato.
Początkowo rodzice byli nieco zaniepokojeni, ale Camilla traktowała opiekę nad swoim pupilem bardzo poważnie. Czytała wszystko, co mogła znaleźć na temat hodowli węży, uważnie
