W XIX wieku stoiska z prosciutto były już stałym elementem wyposażenia europejskich domów i targowisk – cichym symbolem samowystarczalności i dumy kulinarnej.
Centralny element społeczności
W kulturze śródziemnomorskiej jedzenie nigdy nie jest czymś odosobnionym.
Stoisko z prosciutto zaprasza do wspólnego spożywania. Na weselach, festiwalach i niedzielnych obiadach stoi dumnie na stole – nie jest schowane w kuchni – zachęcając gości do krojenia, dzielenia się i delektowania się razem.
Jest coś głęboko ludzkiego w obserwowaniu, jak ktoś ręcznie kroi szynkę: rytmiczny ruch, lśniące plasterki, wspólne oczekiwanie. To sprawia, że jedzenie staje się rytuałem.
Dla
