Co to, do cholery, jest… znalezione w szafce z naczyniami mojej babci. Na początku myślałem, że to dziwne plastikowe sztabki, może akcesoria do koktajli albo kawałki starej ozdoby choinkowej. Ale nie: były szklane, lekkie, delikatne i ewidentnie wykonane z dbałością. Cienkie linie, półprzezroczyste kolory – pomarańczowy, żółty, zielony… Różne odcienie, ale wszystkie miały ten sam kształt: cienkie, z małym „bułką” obok. Trzymałem je w dłoni, zastanawiając się: do czego mogą służyć…

dziwnie odległe, jakbym dotykała fragmentów życia, które dotychczas obserwowałam jedynie z zewnątrz.

Szafa sprawiała wrażenie zamkniętego świata, starannie zaaranżowanego i zachowanego, prywatnego archiwum, które przetrwało upływ czasu z minimalnymi zakłóceniami.

Im głębiej zagłębiałam się w jego zawartość, przesuwając pudełka i odsuwając wiszące ubrania, tym bardziej zdawałam sobie sprawę, że wszystko wydaje się przemyślane, jakby nic, co tam się znajduje, nie zostało tam umieszczone bez powodu.

REKLAMA

Odkryj więcej
choinka
Zasoby dla pisarzy
Porady, porady DIY i treści eksperckie
To właśnie w tym spokojnym rytmie odkryć zauważyłem coś niezwykłego — małe, niepozorne